MediationWeek(3): onderzoeker/mediator (altijd nieuwsgierig)

Ze kregen nieuwe buren. Hij was freelance vrachtwagenchauffeur. Zijn wagen was zijn inkomen; die verdiende goed onderhoud en een veilige stalling naast het huis. Alleen de vrachtwagen was zó groot, dat hij niet goed de bocht kon maken om naast het huis te komen, tenzij natuurlijk.... Het ging tenslotte maar om een meter, of zo.. Het hek tussen beide erven werd opgeschoven. Je zag het nauwelijks. En de vrachtwagen kon nu moeiteloos in- en uitparkeren.
Ter voorkoming van een burenruzie ging hij toen toch maar even met de buren in gesprek. Weliswaar was dat achteraf, maar toch...De buren gingen brommend akkoord. Tenslotte was wat 'geven en nemen' nodig om de lieve vrede te kunnen bewaren. De buurman/chauffeur was op deze manier geholpen. Hij kwam zelfs dankbaar met een mooie fles langs. Dat kleine stukje grond gebruikten ze toch al nauwelijks. Hun eigen auto kon ook nog steeds probleemloos hun erf op.
Het was natuurlijk wel zo, dat na een paar weken dat hoekje grond in een modderpoel veranderde.... Bovendien 's morgens vroeg, wanneer de buurman vertrok de hond aansloeg en soms meer dan een uur kon blijven blaffen. Dat all maal was nu níet de bedoeling.
Toen begon het conflict, dat in de loop der tijd escaleerde tot dramatische hoogten. De vrachtwagen kreeg startproblemen. De hond werd vergiftigd. Het hek vloog in fik. En dat was lang niet alles!

Uw nieuwsgierigheid gewekt? Dit verhaal krijgt een extra dimensie als u weet dat het niet in Nederland afspeelt maar ergens in Afrika. Hoe pakken ze daar zoiets aan? En wat kunnen wij hier daarvan leren?

Als bioloog/mediator ben je geïntrigeerd door hoe dieren hun conflicten oplossen. Dieren lijken veel sneller dan mensen in staat om hun verlies te nemen. Geen roddel, achterklap of stigmatisering als lafaard. Gewoon: conflict, winnen of verliezen, onderspit delven, weg wezen!

Als theatermaker/mediator ben je juist geïntrigeerd door hoe mensen hun conflicten beleven, hoe ze soms zich zo vast kunnen houden aan hun conflict, ook als daarmee niets te bereiken valt. Wat maakt toch dat ze zich helemaal lijken te identificeren met het conflict? Wat gebeurt er allemaal bij hen, zichtbaar en niet direct zichtbaar?

Als onderzoeker/mediator blijf je altijd nieuwsgierig en leergierig. Wat steekt er achter een conflict? Hoe gaat men elders, zoals bv in Afrika, met conflicten om? En hoe deed men dat in vroegere tijden (van Homo Habiilis tot Homo Sapiens)?

In een mediationhandboek las ik, dat in het verleden er hier in Europa nauwelijks echte bemiddeling bestond! Twee ruziënde staatshoofden onderhandelden meestal midden op een brug, van elkaar gescheiden door een stevig hek, anders dreigden ze elkaar af te maken. Ik durf te betwijfelen of dàt de gangbare praktijk was. Er zijn vele andere verhalen waariuit een grote variëteit in conflictoplossing blijkt. Daarbij was lang niet elke vorm (potentieel) gewelddadig! Kent u het verhaal van Redbad en Karel Martel (7de eeuw)?

Terug naar het heden, naar andere culturen. Neem nu de ruzie tussen twee buren in Botswana. De ene woont er al jaren, de ander is nieuw en heeft een vrachtwagen...

Wie nieuwsgierig is , durft de gebaande paden te verlaten. Die durft te dwalen, andere perspectieven en nieuwe inzichten op te zoeken. Juist als partijen geen nieuwsgierigheid meer kunnen opbrengen, is het zo belangrijker dat de mediator dat wèl kan en hen daarbij helpt.
Nieuwsgierig geworden naar de casus uit Botswana of uit de Friese oudheid, of naar een ander zinvol voorbeeld van ver weg of vroeger? Belanstelling voor Soepel Denken voor Mediators (NZR-Methode, MediationLab)? Neem gerust contact op.

Marcel van der Pol, Keridwen. Training, Coaching en Lezingen
Week van de Mediation 2019. Met veel plezier deel ik in dat kader mijn benadering van mediation (NZR Mediation) in een aantal artikelen, waarbij ik steeds een ander perspectief kies. Houd het in de gaten, er volgen nog meer!
Volgend artikel (4): De Storyteller/Mediator. Verwachte publicatiedatum: 11 november.
Meer weten? www.nzr-methode.org. ga naar de contactpagina.
#Perspectiefwisseling #contextueleempathie #nieuwsgierig #MediationLab, #NZR-methode, #conflicthantering, #mediation #Keridwen

MediationWeek (2): theatermaker/mediator

In het gesprek met alle partijen rond de tafel komt er maar geen duidelijkheid in het conflict. Zeven mensen spreken veel, zeggen weinig en luisteren nauwelijks naar elkaar. Om hen te helpen om emotioneel ietwat meer afstand te nemen nodigt de externe begeleider (mediator) hen uit even te doen alsof ze naar een toneelstuk of film over hun conflict zitten te kijken, waarin zij uiteraard zelf ook allemaal een hoofdrol spelen!
Op het eerste gezicht lijkt dit wellicht op een 'doen alsof'-truukje, maar als je partijen hierin goed begeleidt, geef je hen de kans om het conflict van alle kanten en op alle niveaus te ervaren, te onderzoeken en zo mogelijk te veranderen. Met de juiste vragen en gerichte regieaanwijzingen kun je de mensen zo meermalen van rol, positie en perspectief laten wisselen. Er ontstaat duidelijk onderscheid tussen hen zelf en het conflict. Je kunt je niet meer met het conflict vereenzelvigen. De ene keer ben je speler, de volgende keer toeschouwer, of zelfs regisseur. Je ziet en ervaart asteeds weer andere facetten. Je denken komt in beweging. Je emoties komen in beweging. Nieuwe inzichten ontstaan. Openingen voor oplossingen worden zichtbaar.

Voor mij als mediator (en regisseur) is deze metaforische aanpak ook heel spannend. Zijn partijen bereid in mijn theater/film-metafoor mee te gaan? Komt hun denken/voelen/doen ook daadwerkelijk in beweging? Soms kan dat heel lastig zijn, maar de opbrengst is meestal groot!
Dus wat mij betreft zouden mediators en andere conflictbegeleiders ook iets van een theater- of filmmakersd in zich moeten hebben. Spelers en regisseurs weten zóveel van conflicten. Het conflict' is zelfs een essentieel onderdeel van hun werk! Juist die vaardigheid om conflicten (in al hun vormen) te instigeren in de virtuele wereld, zijn ook uitstekend te gebruiken om conflicten in de reële wereld te helpen oplossen. Indien je als partij, maar zeker ook als mediator, kunt schakelen in rol, positie en perspectief, dan is een grote stap van conflict naar oplossing gezet. Theaters/filmregisseurs helpen hun acteurs hierbij. Mediators kunnen conflictpartijen hierbij helpen en ondersetunen. zónder hun neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid te verliezen. Sterker nog, u kunt hen helpen zelf de regie (weer) te pakken om tot een aanvaarde en duurzame conflictoplossing te komen.
Als een soort regisseur helpt u (mediator) partijen hun conflict van alle kanten en op alle niveaus te onderzoeken (zonder dat zij zich met het conflict te vereenzelvigen!) en zo mogelijk tot een aanvaarde, duurzame oplossing te komen.
In de NZR-methode voor Mediations (NZR Academie) leert de Mediator onder meer observeren als etholoog/gedragsbioloog, regisseren als theater/filmmaker en dit professioneel in mediations in te zetten. De opleidingsvorm is het MediationLab: naast leren, ook experimenteren en ontdekken.
In oktober is er de Week van de Mediation 2019. Met veel plezier deel ik in dat kader mijn benadering van mediation (NZR Mediation genoemd) in een aantal artikelen toe, waarin ik mijn expertise als onder meer etholoog (gedragsbioloog) en theatermaker (acteur & regisseur) inzet. Houdt het in de gaten, er volgen nog meer!
Volgend artikel in het kader van de Week van de Mediation 2019: Het Conflict (3): Nieuwsgierig en Mediator. 

Meer weten? nzr-methode.org. U kunt ons bereikenvia de contactpagina op de site
#MediationLab, #NZR-methode, #conflicthantering, #Keridwen

(MediationWeek (1) : de Bioloog/ Mediator

Opschudding in de straat, vroeg in de ochtend. Een vrouw, ondanks de kou slechts gekleed in slip en trainingsjack, rent langs, achtervolgd door een onverstaanbaar schreeuwende man. 

De bestuurder van een passerende auto grijpt naar zijn telefoon. Twee buurtbewoners die net hun huizen uitkomen, kijken naar elkaar en zetten dan de achtervolging in. Even later is de schreeuwende man tegen de grond gewerkt. 

Na tien minuten verschijnt de politie. De beide buurtbewoners vertellen hoe zij gelukkig een verdere escalatie van huiselijk geweld hebben kunnen voorkomen. De vrouw heeft inmiddels een verderop geparkeerde auto bereikt. Ze stapt in en rijdt weg.

De politie onderzoekt de zaak.

Al snel blijkt dat er weliswaar sprake is van een relationeel conflict, maar dat de vrouw helemaal niet op de vlucht is voor een gewelddadige man. Ze is ervandoor met zijn autosleutels... en nu ook met zijn auto.


Ik mag dit voorval, dat zich ooit voor mijn huis afspeelde, graag gebruiken als voorbeeld van hoe je je kunt vergissen als je interpretatief waarneemt, in plaats van rustig de tijd te nemen om objectief waar te nemen. In staat zijn tot tot snel, intuitief waarnemen plus direct gerichte conclusies trekken is een grote kracht, maar brengt ook een groot risico mee. Je kunt je enorm vergissen. Mensen zien vaak enkel wat ze verwachten te zien. In deze valkuil wil je als mediator beslist niet vallen!

Objectief kunnen waarnemen is zeer belangrijk . Wat zie je? Wat zie je ècht? Kortom, observeer, analyseer, reflecteer en trek dan pas conclusies.

Als etholoog (gedragsbioloog) leerde ik om zo objectief en waardevrij mogelijk te observeren, zowel bij dieren (van zebravink tot zebra) als bij mensen. Door de ethologishe bril kijken naar gedrag is fascinerend, leerzaam en verhelderend. Het helpt je te voorkomen dat je hineininterpretierend waarneemt. Wellicht had je in dat geval direct aan het gedrag van de vrouw in het voorbeeld kunnen zien dat ze niet voor hem vluchtte maar voor hem wegrende!

14 tot 18 oktober is de Week van de Mediation. Goed observeren (objectief waarnemen) is zeer belangrijk voor de Mediator, helemaal als de conflicten groot zijn, de emoties hoog oplopen of als eigen sterke gevoelens, gedachten of ervaringen worden oproepen.

Gelukkig kun je leren om goed objectief (dus interpretatievrij) te observeren: in Keridwen's NZR MediationLab. Ik deel graag graag mijn ethologische observatievaardigheden met u! Het NZR MediationLab is onderdeel van de NZR-methode.

Meer weten? Ga naar nzr-methode.org of keridwen.nl . U kunt ons bereiken via de LinkedIn-pagina van Marcel van der Pol of de contactpagina op onze website


Mijn volgend artikel in het kader van de Week van de Mediation verschijnt op maandag 28 oktober: MediationWeek (2): Het conflict & de theatermaker/mediator.

MediationWeek (proloog): Conflicten en Denkramen

"Each group (..) defines itself by being more echt than any other: as having a unique claim to ownership of the land through some superior martial talent or more powerful culture, or most importantly, from having arrived in a particular area first." 

Maandag 14 okt start 'De Week van de Mediation' 2019. 

Wat maakt  toch dat mensen verschillen zo vaak laten escaleren tot grote conflicten; wat hebben zij te winnen of te verliezen? 

Welke rol spelen (bovenstaande) denkramen (of niet)? 

Is het beter te gaan oplossen (mediation) dan beslechten of op z'n beloop laten? 

Mooie aanleiding om een aantal blogs te schrijven over conflicten, conflictescalatie en oplossing. Benaderd vanuit verschillende invalshoeken (perspectieven), die allemaal weer samenkomen in de NZR-methode voor Mediators: het NZR MediationLab.

Belangrijke NZR-trefwoorden: ccontextuele empathie, perspectiefwisseling, soepeldenken.

#weekvandemediation  #MediationLab #NZR #Keridwen

Ignoor Management en het Kleurrijk Leiderschap (een NZR fabel)

Met dank aan www.Booxalive.nl voor de kleuriijke variaties op de blauwbilgorgel 

Bijna alle managementverhalen (fabels,  vergelijkingen, anekdotes,  metaforen, enz.), die ik in het afgelopen ben tegengekomen, zijn gericht op actie, keuzes maken, overzicht krijgen en helderheid brengen. Móeten onze managers dan in deze verhalen daartoe zo worden aan gespoord? Op een willekeurig managementcongres borrelt en bruist het toch meestal van de keten over actie, innovatie en ondernemerschap? Of houden we onszelf gevangen in een benauwende Management-bubble van optimisme en dadendrang, terwijl je pas buiten die bubble, in de dagelijkse praktijk te maken krijgt met reële vraagstukken, dilemma's en conflicten?

Wat maakt toch dat veel managers steeds weer op zoek (moeten) gaan naar hapklare brokken, bulletlists en stappenplannen, die vaak nauwelijks blijken aan te sluiten bij de wereld buiten de bubble? 'Blauw(druk)denkers' worden ze wel genoemd. Mensen die hun professionele werkelijkheid zo graag in spreadsheets, procedures en 'kookrecepten' willen vangen. Ooit iemand tegengekomen die dat blijvend is gelukt? Hoevaak lukt het de werkelijkheid niets steeds weer zich aan het managementmodel te ontworstelen?

Voor de zoekende  professional introduceer ik hierbij met plezier een nieuwe Management-fabel: de Ignoor Manager en het Kleurrijk Leiderschap.

De fabel zelf zal ik hier niet verklappen. Geen 'spoiler' van mij. Als u wilt kom ik met plezier de fabel vertellen, toelichten en samen met u uitwerken voor uw situatie in een Stand-Up  NZR-lezing of NZR-workshop.

Iedereen gebruikt tegenwoordig Storytelling (incl. fabels) als toverwoord in New Management Speak. Als het managen van medewerkers (of klanten, relaties, burgers, verwachtingen, met nog heel veel etcetera's!) niet naar verwachting verloopt is er altijd nog de Story, die de ander kan aanspreken op diens beleving. Sinds de Storytelling gekaapt door guru's in o.m. marketing, management en bestuur, is álles opeens een beleving geworden. De ander als hedonist, die uw bubble ingetrokken dient te worden.

De werkelijkheid is veel méér dan een beleving! Een  verhaal (story) is geen manipulatief verleidingsinstrument. Een verhaal is een vorm van communicatie. Een verhaal daagt uit uw verhaal houding tot uw (professionele) werkelijkheid te onderzoeken en zo nodig te veranderen. Een goed verhaal leidt tot dynamiek, beweging en verandering. Daarom werk ik zo graag bij klanten met verhalen (fabels). 

Ik wens ieder mens toe zijn/haar verhaal terug te pakken, en zèlf te vertellen om de wereld te begrijpen en te beïnvloeden. 

Alvast en paar  vragen voor u. 

Wat is het verhaal achter de Story? 

Welke invloed hebben Ignoor en Kleurbilgorgels in uw verhaal? 

Vergroot uw professionele denkraam. #NZR-methode #Keridwen.

Goede start van 2019! Mooie verhalen! 

Marcel van der Pol

Keridwen NZR-methode

Groningen, januari 2018

DialoogLab: Van clash naar dialoog

De kracht van het werken met verhalen metaforen in een DialoogLabDialoogLab. 

Samenwerkend onder de naam  Truebadoors hebben wij het DialoogLab ontwikkeld voor mensen en organisaties in een steeds veranderende wereldd met steeds nieuwe vraagstukken, dilemma's en conflicten. De Truebadoors bestaan uit Parisa Amin (Vreemd Volk) en Marcel van der Pol (Keridwen).

Voor ons is bewegen in denken en doen normaal; het is de basis van het (samen) leven.

 Een DialoogLab (gebaseerd op de NZR-methode en ervaringen in Afrika)) is een dynamische combinatie van standup-lezing, voorstelling en workshop. Wij willen mensen via de 'omweg' van een metaforisch verhaal op veilige,affirmative manier uitdagen om tot dialoog  te komen over  soms heel gevoelige, thema's  die voor hen belangrijk zijn. Onze inzet: van onzekerheden en verschillen met Andersdenkenden naar ontmoeting en dialoog, zonder de confrontatie te schuwen.

Deelnemers iworden uitgedaagd mee te denken, mee te praten en mee te doen met wat er in het verhaal gebeurd.. Ze krijgen daarbij de kans -ook letterlijk! - kennis te maken met de visie en ervaringen van andersdenkende mensen. Ze reflecteren op standpunty en tegen-standpunt, op oorzaak/gevolg reacties en hun eigen invloed daarop.

Een DialoogLab is maatwerk. Je wordt wel altijd uitgenodigd om situaties van meer kanten, door meer brillen en zelfs van buiten de kaders, te bekijken en te onderzoeken. Hoewel in het DialoogLab meestal gewerkt wordt met een metaforisch verhaal, komen de actuele thema's heel dichtbij. Maar wel veilig genoeg om daar over in dialoog te kunnen gaan. Wij noemen dat 'op Reis gaan' (in een verhaal) om thuis te komen (in de eigen actualiteit).

Een DialoogLab is speels van vorm, serieus van inhoud en effectief in opbrengst.

Wij zorgen voor het Verhaal, waarmee wordt gewerkt. In ovewrleg met de klant.

In de StandUp lezing maken wij de mensen deelgenoot van onze manier van denken en werken. Mensen creëren  hun eigen werkelijkheid in de verhalen die zij over hun ervaringen vertellen. In die verhalen klinkt soms heel subtiel, maar toch duidelijk door hoe mensen hun werkelijkheid beleven. en de wereld beoordelen. Door te spelen met de principes van verhalen wordt het veel gemakkelijker voor mensen ook vanuit het perspectief van anderen naar hun werkelijkheid te kijken en daarmee hun blikveld te verbreden en hun Denkraam te vergroten.

In de voorstelling krijgt het publiek de kans om met vraagstukken en dilemma's van de hoofdpersonen mee te denken. Wat zou ú doen in die situatie? Schakel van Perspectief naar Perspectief. Denk mee. Praat mee. Doe zelfs mee àls u dat wilt. Ga de dialoog aan met de spelers en met elkaar. Verbreed je blikveld, vergroot je Denkraam, verrijk je wereldbeeld!

In de workshop krijgen deelnemers de kans hun nieuwe kennis, inzichten ervaringen , opgedaan bij lezing en in de voorstelling actief te vertalen naar hun eigen werkelijkheid, hun situatie, met hun hun eigen vraagstukken, dilemma's of conflicten. Ze kunnen oefenen en experimenteren met verschillende DialoogLab-technieken, waaronder actief wisselen van perspectief en paradigma (met NZR De dans van de held).

Voorbeelden van Dialoogthema's waarmee wij reeds hebben gewerkt:

Persoonlijke consequenties en keuzes en bij Organisatieveranderingen.

• Lastige dilemma's in de Zorg- en Hulpverlening, bij de Overheid en in de Maatschappij
• Vluchtelingen: problematiek of opvang en hulpverlening.?
• Multicultureel samenleven in de wijk.
• Professionele vraagstukken en dilemma's voor conflictbegeleiders (van mediators tot buurtbemiddelaars).
• Lesgeven aan Andersdenkenden.

Een DialoogLab wordt verzorgd door de Truebadoors: Marcel van der Pol, Keridwen, en Parisa Amin, Vreemd Volk. Meer weten? Wij zijn slechts een 'Reply' verwijderd. marcel@keridwen.nl

Laveren in de Shared Space - dialoogLasb helpt!

DialoogLab Verkeer: Effectief Laveren in de Shared Space .

Het idee

De Gedeelde Openbare Ruimte, ofwel de Shared Space in het Verkeer. In principe een geweldig idee. Met weinig regels en sturing gaan mensen beter opletten, meer rekening houden met andere weggebruikers en adequaat verkeersgedrag vertonen. Dat is de verwachting en het uitgangspunt.

Hoe pakt in de praktijk het verkeersgedrag van mensen in een Shared Space uit? Kan iedereen omgaan met weinig regels en sturing? Houden mensen daadwerkelijk meer rekening met elkaar? Ook met andersoortige weggebruikers, automobilisten, fietsers of voetgangers?

Van Theorie naar Praktijk

Deelnemen aan het verkeer in de Shared Space, betekent dat je weinig wordt (bij)gestuurd door regels (geen gebod-/verbodsborden) of fysieke maatregelen (stoepranden, pijlen, obstakels, etc.). Je zult zelf, en samen met de andere verkeersdeelnemers, optimaal door het verkeer moeten laveren. Dat is zeker mogelijk. In de 'onduidelijkheid' van verkeerssituaties in de Shared Space word je uitgenodigd en uitgedaagd om zelf na te denken, vooruit te zien, pro-actief keuzes te maken, te reflecteren en adequaat te reageren op eigen en andermans gedrag. De 'duidelijkheid' van strak gestuurd verkeersgedrag, met veel regels roept vaak weerstand, verzet en soms agressief gedrag op.  Voorbeelden van zgn. 'verkeershufters' kennen we allemaal.

In de Shared Space willen we het anders doen.  Meer sociaal verkeersgedrag. Bijzondere situaties lossen zich dan vanzelf op. Grosso modo werkt het ook. Er zijn echter nog wel veel situaties waarin het (bijna) misgaat. Waarom? Is er sprake van onwil of onkunde? Of slechts een samenloop van omstandigheden?

Hoe prikkel je àlle verkeersdeelnemers om meer en vaker effectief sociaal, Shared Space-gedrag te vertonen?

Laveren in de Shared Space: Anticiperen, Reageren, Reflecteren

In complexe, onoverzichtelijke situaties is onze primaire, instinctmatige reactie vaak 'Fighting, Freezing of Fleeing - je eigen weg opeisen en doorgaan, uitwijken of het ook niet meer weten en bevriezen. Dit zijn biologische reflexmatige overlevingsreacties.  De voorkeursreflex verschilt van persoon tot persoon en is deels aangeboren, deels aangeleerd.

Een shared space vraagt echter vooral om bewúst sociaal verkeersgedrag te vertonen. Een shared space hoeft geen overlevingssituatie uit te lokken. Daarvoor moet je wel alert zijn en blijven. Je moet snèl  kunnen beslissen wat in déze situatie nú de beste actie is. Zolang iedereen niet alleen door de drukte heen laveert op weg naar de eigen bestemming, maar ook adequaat de verkeerssituatie in de gaten houdt, inclusief het eigen aandeel daarin, en zo nodig het eigen gedrag op tijd bijstuurt, blijft alles goed gaan.

Dat kàn ook allemaal in fracties van seconden. En je kunt het ook nog trainen. Maar je moet het wel willen!

Kwetsbare medeweggebruikers

Adequaat reageren in fracties van seconden lukt niet voor iedere weggebruiker.  Bijna alle plannen en maatregelen zijn gericht op een dwarsdoorsnede van de bevolking, op mensen die zich goed kunnen redden ,ook in onverwachte, onvoorspelbare situaties. Maar wat nu als je op de een of andere manier trager in je beslissingen en reacties bent, onhandigeren of onzekerder?

Met een zintuiglijke beperking loop je het risico naderend verkeer soms pas op te merken als adequaat reageren niet goed meer mogelijk is. Je moet voortdurend anticiperen en extra alert zijn op onverwachte bewegingen (bijvoorbeeld in dode zichthoeken, zoals in mijn geval!). Andere weggebruikers kunnen lang niet altijd aan iemand zien, dat diens waarnemingen beperkter zijn.

Kleine kinderen, ouderen, minder validen, mensen in een rolstoel of achter een rollator, achter een kinderwagen, die zijn vaak ook niet zo snel en wendbaar om snel op acute situaties te kunnen reageren.

Juist in een Shared Space vraagt de aanwezigheid van kwetsbare medeweggebruikers om extra alertheid. Ze zijn  lang niet altijd direct als zodanig herkenbaar!

We moeten voorkomen dat kwetsbare verkeersdeelnemers de Shared Space gaan mijden omdat ze zich daar niet veilig voelen. De openbare ruimte is van ons allemaal! De Shared Space is van ons allemaal en laten we daar voor (blijven) zorgen!

Lezing/Presentatie

Als ervaringsdeskundige (met beperkt zicht), maar zeker ook vanuit mijn achtergrond en werk als gedragsbioloog , mediator en theatermaker geef ik lezingen over mijn ervaringen, en presentaties van de vertaalslag die ik daarbij heb gemaakt naar een beter verkeersgedrag (onder meer in de Shared Space) met onze NZR-methode, in het bijzonder het DialoogLab Verkeer.

DialoogLab Verkeer

Als Truebadoors hebben wij het DialoogLab Verkeer ontwikkeld. HetDialoogLab (gebaseerd op de NZR-methode) is een dynamische combinatie van lezing, voorstelling en workshop gericht op de bewustwording van de interactie in eigen en andermans verkeersgedrag, zoals hier in de Shared Space.

Deelnemers in een DialoogLab worden uitgedaagd mee te denken, mee te praten en mee te doen. Zij krijgen gerichte verkeersituaties en -dilemmas voorgeschoteld. Ze krijgen de kans -vaak letterlijk! - kennis te maken met de visie en ervaringen van andere weggebruikers. Ze reflecteren op oorzaak/gevolg reacties en hun eigen invloed daarop.

Een DialoogLab is altijd maatwerk en mogelijk voor allerlei thema's.  Je wordt wel altijd uitgenodigd om situaties van meer kanten, door meer brillen en zelfs van buiten de kaders, te bekijken en te onderzoeken.

Een DialoogLab is speels van vorm, serieus van inhoud en effectief in opbrengst.

Meer weten? Informatie: marcel@keridwen.nl of mobiel 06 506 802 13.

Vraag om een lezing/presentatie. Of boek direct een DialoogLab Verkeer.

Een Truebadoors DialoogLab wordt verzorgd door Marcel van der Pol, Keridwen, en/of Parisa Amin, Vreemd Volk.