14. Met Flow&Go toch mee naar Zuidelijk Afrika (Column van Marcel van der Pol)

Let op! Onderaan dit artikel staan vier filmpjes over Narratieve Probleem Oplossing (NZR-Methode). Veel kijkplezier. Hierna volgt eerst de toelichting. 

Zondag 15 oktober zijn vmijn Flow&Go-collega's naar Zambia en Namibië in Zuidelijk Afrika vertrokken. Ik was natuurlijk ook deze keer heel graag weer meegegaan!  In dit eerste jaar na mijn infarct is dat echter absoluut niet verstandig. Toch wilde ik op de een of andere wijze ook dáár in Afrika betrokken zijn en betrokken blijven! 

Echter... hoe doe je dat? Skypen! Dat was de eerste gedachte. Skypen geeft echter alleen maar gedoe. Je moet aan beide zijden een goede verbindinding hebben. 

Je moet bovendien het moment suprême heel goed plannen, de tijden op elkaar afstemmen. En dan nog ben je er niet echt bij. Bovendien is de kans groot dat de afgesproken tijd bij nader inzien toch niet goed uitkomt... om wat voor reden dan ook. 

Het leek mij veel beter om datgene wat ik toch al wilde doen op film te leggen. 

Mijn Flow&Go-plan was om met mijn Narratieve Aanpak van Vraagstukken, Problemen en Conflicten met de Naleli-vrouwen (Zambia) en met de mensen van de kerk in Namibië  aan de slag te gaan. Speels. Mooi om te doen. Breed toepasbaar. Effectief. 

In 2012 al eens met veel plezier mogen toepassen op twee congressen in Zuid-Afrika (Bela-Bela). Een paar jaar later nog een keer, nu als demo voor Flow&Go in Phutatidjaba (ook Zuid-Afrika).

Centraal staat het dilemmaverhaal. Op diverse plekken in de wereld is het dilemmaverhaal onderdeel van een lange traditie, waarin jij als luisteraar  aan de hand van een verhaal vol dilemma's wordt uitgenodigd mee te denken. Wat zou jij doen als je in de schoenen van een bepaald personage stond? 

Je wordt  uitgenodigd om in alle vrijheid op onderzoek te gaan, te reflecteren op eigen ideeën en het gesprek met anderen daarover aan te gaan. Alle aandacht gaat uit naar het dilemmaverhaal. Ondertussen  gaat het natuurlijk ook over jouw eigen actuele situatie en problemen. 

Deze narratieve manier van Creatieve Probleem Oplossing werkt het best als de verteller geen (verborgen) moralistische boodschappen afgeeft. Laat het verhaal voor zichzelf spreken.  Laat de mensen zelf denken, reflecteren en onderzoeken. Het motto van deze Narratieve Probleem Oplossing (volgens de NZR-Methode) is niet voor niets: wie durft te dwalen vindt nieuwe wegen.

Ik pas dit veel toe op verschillende niveaus, van individu en team tot organisatie en bestuur, van praktische problemen van alle dag en complexe worstellingen en conflicten  tot heleid- en strategievraagstukken. Elke keer word ik weer verrast door de mooie resultaten waar zíj  (publiek, klanten) mee komen!

Deze NPO aanpak, inclusie verhaal) had ik graag met Flow&Go en met onze counterparts in Zambia/Namiba willen werken.

Hier dus het alternatief. Doen wat mogelijk  is. Een korte introductie in Narratieve Probleem Oplossing met Keridwn's NZR-methode.

Vier filmpjes. Een filmpje met het  Dilemmaverhaal (verkorte versie). Drie filmpjes met de introductie van enkele van de technieken die ik veel gebruik. De filmpjes zijn in het Engels.

Wil je het hele verhaal (The Law of the Wild Honey) meemsken? Er is een langere versie op vimeo (Full performance:   https://vimeo.com/237059852)

Geniet van onderstaande filmpjes!

Wil je meer weten over deze effectieve wijze van werken?

Neem gerust contact op. Of boek een Speakershow (combi lezing en voorstelling) bij jou op lokatie. (beperkt aantal, dit najaar, is gratis).

Groningen, 16 oktober 2017

Marcel van der Pol. 

Reageren? Vragen of Info?Mail: marcel@keridwen.nl

+316 506 802 13

.

1. Dilemma Story: The Law of the Wild Honey

NPS Technique 1: Impersonation (changing perpectives)

NPS Technique 2: Director's intervention (shifting paradigms).

NPS Technique 3: Story Renewal (choosing between old and new story)

13. Een Flinterdunne Scheidslijn; column van Marcel van der Pol13. Flinterdunne scheidslijn,

Hoe vaak houden dromen je niet een duidelijke spiegel voor?

Sinds ik vanaf september weer open sta voor werk, denk ik veel na over leven en werken in de Fastlane èn in de Slowlane. Ik mag dan voor mijzelf een heldere en zinvolle balans tussen beide Lanes voor ogen hebben - ik heb daar mijn zakelijke herprofilering ook op afgestemd - in de praktijk van alledag moet je de scheidslijn tussen Fastlane en Slowlane  wel heel goed bewaken en soms zelfs verdedigen. Dat is ok wel eens lastig als die scheidslijn soms flínterdun blijkt te  zijn.

In de droom, die mij een spiegel voorhield,  werd ik wakker gebeld. Aan de voordeur stond een man die ongevraagd en met veel bombarie binnen wilde komen. Wilde ìk dit echter wel? De man probeerde mij te overtuigen door mij te beloven dat hij de hele buitenwereld voor mij mee naar binnen zou nemen. Ik weigerde. Ik wilde hier zèlf over kunnen beslissen.  Toen ontstond er een stevige  worsteling daar bij die voordeur.... totdat ik wakker werd. 

De droom weerspiegelde precies mijn ervaringen van de afgelopen tijd. Op het moment dat je de deur opendoet en openstaat voor impulsen (inclusief werk!!) vanuit de Fastlane  dan loop je het risico dat de Fastlane, bruisend in al zijn energie, direct over je heen naa binnen komt. 

Uiteraard vind ik het geweldig dat dan blijkt dat klanten en relaties mij absoluut niet zijn vergeten! Dankjulliewel! Er kwamen die éérste dag al een paar mooie 'leads' binnen!

Dat wil alleen nog niet zeggen dat de gehele Fastlane direct in één keer welkom is. De gehele herprofilering van mijn Keridwen-werk is er juist op gericht een optimale balans te creëren.  Wil je deze balans vasthouden dan moet je actief durven optreden als een soort poort wachter. Wat is goed en zinvol in welke situatie en op welk moment? De scheidslijn kan  bijtijden zo flinterdun zijn dat je  voor je het zelf goed en wel door hebt je weer volop meedraaft in de Fastlane... juist de deur dicht smijt en je helemaal in de Slowlane terugtrekt. Wanneer laat je als poortwachter toe dat de scheidslijn tussen Fastlane en Slowlane kan worden overgestoken? Houd daarbij maximale opbrengst bij een optimale balans in de gaten. Dat schept duidelijkheid voor alle partijen.

De rol van deze poortwachter is niet alleen voor mijzelf en hoe ik mijn werk optimaal wil doen, maar ook voor mijn klanten. Ik help hen hun vraagstukken, dilemma's of conflicten adequaat aan te pakken door met de NZR-methode hun Denkramen te vergroten. Zinvol switchen tussen Fastlane en Slowlane helpt daarbij!. Een optimale reflectie vanuit de Slowlane op je situatie en je functioneren in de Fastlane, vergroot jr Denkraam en geeft je nieuwe mogelijkheden  zaken adequaat aan te pakken en op te lossen. De inzet is om met minder inspanning meer goede dingn goed te doen. Ik noem dat de NZR 30%-vuistregel.

Je moet wel poortwachter durven zijn. Weet waar, wanneer en hoe je het beste vol energie iets aanpakt en op welke momenten  je beter even vanaf de zijlijn de boel  gadeslaat. Laat je observaties dan even bezinken om dan tot een frisse, wellicht creatieve, adequate aanpak en oossing te komen!

Beste lezer, wees welkom om in de NZR "Slowlane" van Keridwen langs te komen. Even een ander perspectief. Ruimte om je Denkraam te vergroten. Een frisse blik op jouw "Fastlane"-situatie. Nieuwe mogelijkheden. Betere oplossingen en jeuzes.

Wil je op een andere, verrassende wijze kennis maken met Keridwen en de NZR 30%- gedachte? Boek een SPEAKERSHOW, een combinatie van lezing en voorstelling, waarin ik onder meer vertel over de Fastlane, de Slowlane en de Poortwachter. Genieten en leren gaan hier optimaal samen. Alleen dit najaar nog gratis en bij jou op lokatie. Meer weten? Ga naar KERIDWEN ACTUEEL of neem CONTACT met mij op.

Deel 13 uit de columnserie "Observaties, Reflecties en Verhalen vanuit de Slowlane". U wordt van harte uitgenodigd deze columns op sociale media te delen. Voor info over presentaties, lezingen en workshops, neem gerust contact op, via https://www.keridwen.nl/?page_id=60)

12. Gordiaans Ei, Gouden Vondst of gewoon Doorhakken? (Column van Marcel van der Pol)

Augustus 2017. Een kruispunt. Een keuzemoment.
Ik had mijzelf voorgenomen, na alles wat mij dit jaar is overkomen, in de zomer samen met Brigit volop van mooie wandel-zwerftochten te genieten. Ik wilde mijn conditie opbouwen. In september wilde ik weer beginnen met werken. Inmiddels heb ik alweer met veel plezier een aantal dingen gedaan: leads opgepakt en mooie klussen uitgevoerd.

In augustus stond ik nog vóór die keuze. Wilde ik nog wel werken? Wat wilde ik dan gaan doen? Hetzelfde als vroeger? Of juist iets geheel anders?

Is zo'n fase van het-even-helemaal-níet-weten niet héél herkenbaar bij een ingrijpende, wellicht ontwrichtende gebeurtenis? Het maakt niet uit of dat een reorganisatie is, baanverlies of gedwongen verhuizing, een relatie die eindig blijkt door scheiding, ziekte of dood, een eigen ziekte of ongeluk, ... etc... Er zijn zoveel gebeurtenissen met grote impact mogelijk in een mensenleven! De fundamenten vallen onder je voeten vandaan.  En wat dan? Je eerste reactie... overleven! ...dus  freeze, fight of flight. En dan? Huilen, opstaan en opnieuw beginnen? Een geheel andere weg inslaan?

Ik heb in augustus ook op mijn eentje lange wandelingen langs het kanaal en rond het meer gemaakt. Veel nagedacht over die drie instictieve overlevingsreacties, freeze, fight en flight. Over de consequenties. Over wat er daarna komt en wat er dan nog en weer mogelijk is. 

Een ontwrichtende of dispruptieve ervaring heeft altijd iets met een verlies te maken. Je bent iets kwijt. Maar komt er ook iets voor terug? Wat kun je zèlf hierin doen en waarbij heb je hulp van ànderen nodig? Of kun je beter alles maar uit je handen laten vallen ende boel opgeven? Je weet het op zo'n moment niet; dat is een kenmerk van ontwrichting! 

Ik heb de afgelopen maanden mijn eigen principes letterlijk mogen doorleven: durven dwalen om nieuwe wegen te vinden.  Soms moet je je Denkraam Vergroten en  jezelf opnieuw uitvinden dan wel herdefiniëren.

Wat vind je als je dat doet: welke nieuwe wegen, ontdekkingen en inzichten kom je tegen? Ik heb mijn vondsten tezamen  mijn Gordiaans Ei genoemd. De dilemma's. De paradoxen. Het andere Denkraam. De keuzes en de uitkomsten. Hoe je vervolgens  (professioneel) in de wereld staat. Een Gouden Vondst of toch maar Doorhakken?

Over dat proces, van ontwrichting, overleving tot  herdefiniëring en het vinden van het Gordiaanse  Ei, en wat je daar vervolgens het beste mee kunt doen (als gouden vondst beschouwen of gewoon doorhakken),  heb ik drie verschillende SPEAKERSHOWS  gemaakt.

1. ONTMOETING MET DE 13de HELD. Over wat ik zelf heb meegemaakt, over hoe Narratieve Zelfregie daarbij heeft geholpen om tot de  herprofilering van Keridwen en mijzelf te komen en welke mooie invloed dat heeft op mijn professioneel handelen.

2. HOUD JE VAST AAN DE WIND! Over mensen en organisaties in verandering. Over hoe je met de NZR-methode je je Denkraam kunt Vergroten om nieuwe perspectieven te zien.

3. TROUBLES AT THE PLAYGROUND. Over botsingen en conflicten tussen mensen met verdchillende achtergronden en denkwijzen. Wat kunnen we samen weer de Playground te kunnen delen? 

Al deze drie SPEAKERSHOWS bied ik dit najaar GRATIS bij jullie OP LOKATIE aan. In NL of Eng.

Waarom ik dat doe? 

Omdat ik graag mijn Gordiaans Ei, mijn ontdekkingen en inzichten wil delen en vertalen naar mogelijkheden voor anderen. 

Omdat ik graag samen met jullie wil vieren, dat ik weer terug ben, actief en met een heldere nieuwe profilering. 

Omdat ik graag verhalen vertel in SPEAKERSHOWS: speelse vorm, herkebare thema's, serieuze inhoud. Ontdek dat genieten en leren goed samen gaan!

IK KOM GRAAG LANGS VOOR EEN SPEAKERSHOW!

Meer weten en boekingen? Ga naar www.KERIDWEN.nl en klik de rode button met ACTUEEL. Rechtstreeks bellen of mailen mag ook.

Hopelijk tot binnenkort!

Marcel van der Pol. 

Keridwen. 18 september 2017

Deel 12 uit de columnserie "Observaties, Reflecties en Verhalen vanuit de Slowlane". U wordt van harte uitgenodigd deze columns op sociale media te delen. Voor info over presentaties, lezingen en workshops, neem gerust contact op, via https://www.keridwen.nl/?page_id=60)

11. Herstart Actie -Gratis Speakershows (Column van Marcel van der Pol)

4 september. In diverse berichten had ik reeds aangekondigd, dat ik na de zomer de draard weer zou gaan oppakken. Vandaag is het zover.
Begin januari ben ik opeens bruusk uit de Fastlane van werk en leven de Slowlane ingeslingerd. Vantevoren had ik niet kunnen bedenken wat voor enorme impact dat zou hebben, zowel privé, professioneel als voor Keridwen. Eén ding was echter zeker, ik zou alles op alles zetten om mijn zicht zo maximaal mogelijk terug te krijgen en weer aan het werk te gaan. Een zeer intensieve periode van therapie en training volgde, die natuurlijk nog niet is afgerond. Ik blijf verder trainen om gezichtsvermogen nog verder te verbeteren. Gelukkig is het herstel voldoende om met plezier weer aan de slag te gaan.

De afgelopen maanden hebben mij ook de kans geboden om op een bijzondere wijze mijn eigen Narratieve Zelfregie te doorleven. Ik weet nog goed hoe een bezoeker in februari mij al voorhield, dat ik nu zelf zeker "aan het dwalen moest gaan om nieuwe wegen te vinden"! Die opmerking kwam binnen! Zeker op dàt moment vond ik het zeer confronterend en allerminst leuk om te horen.... maar wel héél waar! Ik ben gaan zoeken en dwalen. Heb advies ingewonnen bij mijn 12 helden. Ben op zoek egaan naar een nieuw verhaal over mijzelf (privé èn professioneel). Geef dit nieuwe verhaal nu vorm en inhoud.

Ik kan nu zeggen, dat die ontwrichtende gebeurtenis van maanden geleden mij ook een ander perspectief op werk en leven heeft opgeleverd. Er ontstond een nieuwe visie, een Groter Denkraam. De ontdekkingen die ik daarbij heb gedaan  en de inzichten die ontstonden wil ik nu graag als bijzondere aanvulling op en verdieping van zo'n 30 jaar ervaring inzetten voor het ondersteunen en begeleiden van mensen en organisaties in het effectief aanpakken van hun vraagstukken, dilemma's en conflicten.

Er is wel sprake van een focusverschuiving in mij  werk. Ik richt mij nu primair op mijn core business: Narratieve Zelfregie (NRZ), de Keridwen-methode om je Denkraam te Vergroten. Jij als mens staat daarbij centraal, dan groep en organisatie. De drie thema's en doelgroepen, die daaruit volgen, zijn:
1 persoonlijk leiderschap: het individu met diens eigen vraagstukken;
2 professioneel meesterschap:  professionals, als docenten, trainers, coaches, mediators en zorg/hulpverleners, etc., die de mogelijkheden van hun vak voorbij de theorie willen onderzoeken;
3 goed werknemerchap: medewerkers in veranderende organisaties, die zelf de verantwoordelijkheid willen nemen voor zinvol, plezier werk in een sociaal prettige omgeving.

Vandaag is het 4 september. De herstart van Keridwen en Marcel, beiden in een nieuwe stijl, is begonnen. Ik doe nu weer die dingen die ik zinvol en praktisch nuttig vind, waar ik goed in ben, en die ik zo mooi vind om te doen.
Deze herstart wil ik graag vieren, samen met jullie, klanten, relaties en belangstellenden. Dit najaar bied ik daarom GRATIS lezingen c.q. intro-workshops aan, om kennis te maken met Keridwen en Marcel van der Pol Nieuwe Stijl en de NZR-methode om je Denkraam te Vergroten. Vanwege het Storytelling karakter, noem ik deze lezingen/workshops: SPEAKERSHOWS.
Je kunt kiezen uit twee verschiilende GRATIS SPEAKERSHOWS:

SPEAKERSHOW 1: ONTMOETING MET DE 13de HELD. Mijn eigen verhaal. Over hard vallen en weer opkrabbelen tot staan. Over het ontstaan van een Groter Denkraam, met ontdekkingen en inzichten, goed bruikbaar in het werken vanuit de Narratieve Zelfregie.
 
SPEAKERSHOW 2: HOUD JE VAST AAN DE WIND. Over de kracht van verhalen, metaforen en heldentheater om je Denkraam te Vergroten en je vraagstukken, dilemma's en conflicten effectief aan te pakken.

Je bent van harte welkom om mij voor een van deze Speakershows uit te nodigen. Nogmaals, ze zijn gratis, ik vraag enkel een vergoeding voor mijn reiskosten. Het aantal gratis Speakershows is wel beperkt. Wacht niet te lang met boeken.

Meer weten? Voor informatie, mogelijkheden en boekingen bel (+316 50680213) of mail (marcel@keridwen.nl) mij gerust.

Hartelijke groet! Marcel van der Pol
KERIDWEN

Deel 11 uit de columnserie "Observaties, Reflecties en Verhalen vanuit de Slowlane". U wordt van harte uitgenodigd deze columns op sociale media te delen. Voor info over presentaties, lezingen en workshops, neem gerust contact op, via https://www.keridwen.nl/?page_id=60)

10. De Twee Zijden van de Medaille (Columns vanuit de Slowlane. Marcel van der Pol)

Het is inmiddels alweer zo'n half jaar geleden dat ik vanuit de Fastlane de Slowlane in tuimelde. Als je zelf jarenlang hebt meegedraafd in de Fastlane van werk en leven, is het fascinerend om opeens mee te moeten maken hoe andere, actieve Fastlaners met deze gebeurtenis omgaan. Veel mensen reageerden betrokken, hartverwarmend, vaak gecombineerd met schrik en bezorgdheid. Opeens wordt de kwetsbaarheid  van een mens zó zichtbaar. Bovendien, zou ook jouzelf zoiets kunnen overkomen. Je moet er niet aan denken!

Iemand komt echter meestal niet alleen (of soms helemaal niet!) beschádigd uit een disruptieve ervaring. Het is waar, dat zonder dat je daarom hebt gevraagd, je leven opeens totaal ontwricht kan raken. Oude patronen blijken niet meer te werken. Je moet plotseling andere, misschien zelfs bijna onbekende  kanten in jezelf aanboren of wakker maken, om je eigen weg weer opnieuw te kunnen vinden. Juist die minder bekende kanten van je die nu wakker worden, bieden de mogelijkheid nieuwe inzichten te verwerven om een groter denkraam en een bredere visie op de wereld te ontwikkelen. Als je dan inzichten, denkraam en visie ook nog op authentieke wijze inzet, komt dat zowel je privéleven als je werk en daarmee je klanten ten goede.

Al jaren gebruik ik in mijn werk een aantal narratieve technieken om klanten uit te nodigen vanuit andere perspectieven naar de eigen situatie te kijken en te ontdekken welke nieuwe mogelijkheden daardoor ontstaan. Nu heb ik mijn eigen verhaal over wat mij is overkomen.  Ik wil dit najaar in lezingen en workshops over mijn eigen desruptieve ervaringen vertellen, met vooral de nadruk op wat mij dat aan meerwaarde heeft opgeleverd voor mijn werk als trainer/coach van professionals, als docent van docenten, als mediator en als begeleider voor mensen en organisaties in verandering en beweging. Wil je alvast meer weten? Bel of mail mij gerust.

Een klein tipje van de sluier licht ik binnenkort op in een aantal vlogs op mijn website en marcelvanderpol.blogspot.nl. Houd de berichten daarover in de gaten.

Groningen, 7 augustus 2017

Marcel van der Pol

Deel 10 uit de columnserie "Observaties, Reflecties en Verhalen vanuit de Slowlane". U wordt van harte uitgenodigd deze columns op sociale media te delen. Voor info over presentaties, lezingen en workshops, neem gerust contact op, via https://www.keridwen.nl/?page_id=60)

9. Vakantie, talen en denkramen (Columns vanuit de Slowlane, Marcel van der Pol

Dit jaar bewandelen wij in een relaxte vakantiesfeer het Krijtlandpad in Zuid-Limburg. Heerlijk met z'n tweeën. Dagelijkse lange wandelingen met uitgebreide rustpauzes op mooie plekjes.

Wij zijn hierheen gekomen met het openbaar vervoer. In het landschap waar wij doorheen reden maakte het  zwartbont van de noordelijke  koeien steeds meer plaats voor roodbont. In de trein was het druk, veel buitenlanders bepakt en bezakt met grote kofffers, tassen of rugzakken. Terwijl ik naar buiten starend de gebeurtenissen van de afgelopen maanden steeds beter achter mij kon laten, bereikten flarden van gesprekken in diverse talen mijn oren: Nederlands, Engels, Duits, Frans en zelfs een keertje Spaans.  Ik genoot ervan hoe gemakkelijk het kon zijn om hink-stap-sprong te schakelen van taal naar taal naar taal. Je kon zomaar wat meekrijgen van een paar halve zinnen in het Engels en toch begrijpen waar het over ging.  Om dan vrijwel moeiteloos over te stappen op een ander gesprek dat in het Duits werd gevoerd, of Frans of Spaans. Mijn woordenschat in de laatste twee talen is beduidend geringer dan die in het Engels of Duits. Maar toch... de lijn van een gesprek bleef nog steeds met enige moeite te volgen. Zó bijzonder zijn je hersenen dus, dat ze elke keer razendsnel het juiste stukje taalgeheugen aanboren, ook al kijk jij dromerig naar het voorbij glijdende landschap en springt je aandacht dartel van gesprek naar gesprek.

Enige jaren geleden werd ik uitgedaagd door een uitgever van audiopublicaties, om in een opnamestudio een aantal keren achter elkaar een bepaalde voorstelling te spelen, maar dan wel steeds in een andere taal: Nederlands, Engels en Fries. Vanwege de dure studiotijd moest ik alle drie taalversies van zo'n voorstelling direct achter elkaar in één ochtend of middag spelen. Het voordeel daarvan was, dat ik nu zelf kon ervaren welke invloed de taalkeuze had op de sfeer en de beleving van een verhaal.

Ik werd de eerste keer totaal verrast door het centrale gevoel bij een voorstelling dat door de taalkeuze zo kon veranderen. Alsof elke taal een eigen denkraam bij mij opriep (ondanks het feit dat het mijn eigen voorstelling over de bijdehante Innocensius was die ik zelf had geschreven!). Het Nederlands nodigde mij tot meer vrolijkheid. De Engelse variant werd intenser, serieuzer. Het Fries zorgde voor een grotere intimiteit. 

Achteraf had ik het gevoel dat ik echt drie verschillende voorstellingen had gespeeld, elk met een eigen onderstroom aan motieven, wensen en verwachtingen. Een andere taal kan je dus werkelijk een ander perspectief op een verhaal bieden, een ander denkraam die je op een nieuwe manier naar de wereld laat kijken.

Ik werk (samen met anderen) vanuit KERIDWEN (mediation, nieuwe persoonlijk/professionele denkramen), vanuit FORZES (organisatieverandering/ontwikkeling), vanuit TRUEBADOORS (intercultureel samenwerken/samenleven) en vanuit FLOW&GO (werken in Afrika). Altijd zijn wij bezig om mensen te helpen nieuwe perspectieven te ontwikkelen, andere denkramen te ontdekkenen en daardoor nieuwe mogelijkheden te zien. Mijn aanpak is vooral gebaseerd op mijn Narratieve Zelfregie (de NZR (R)-methode. Actief spelen met taal is daar een onderdeel van.

Volgend jaar is Leeuwarden de culturele hoofdstad van Europa. Welke talen zouden er dan allemaal in Friesland te horen zijn? Wat zal dat kunnen  betekenen voor de wijze waarop men denkt en naar de wereld kijkt (perspectief en denkraam)?

Ik wil in dat kader wel een Europese voorstelling spelen. In Leeuwarden. Tijdens het culturele hoofdstad van Europa-jaar (2018). Voor een cultureel divers publiek. lk heb al een goed uitgewerkt idee over vrijheid, identiteit en nieuwsgierigheid klaar!

Vlak voor een voorstelling mag het publiek dan beslissen in welke taal ik moet spelen: bijvoorbeeld Nederlands, Fries of Engels. Elk optreden kan ik dus weer in een andere taal moeten spelen. Alleen dan kan het publiek zelf ontdekken in hoeverre een taalkeuze een ander perspectief en denkraam oproept. Dat zou ik prachtig vinden om te doen. Bovendien is het mooi, spannend, leuk, uitdagend en een intercultureel verantwoorde gedachte! 

Groningen, 24 juli 2017
Marcel van der Pol

Deel 9 uit de columnserie "Observaties, Reflecties en Verhalen vanuit de Slowlane". U wordt van harte uitgenodigd deze columns op sociale media te delen. Voor info over presentaties, lezingen en workshops, neem gerust contact op, via https://www.keridwen.nl/?page_id=60)

8: Je weet (niet) wat je mist (Columns vanuit de Slowlane. Marcel van der Pol)

Sinds kort volg ik de Visuele Restitutie Training, door mij omgedoopt als de Kijkdoostherapie. Ik zit letterlijk vier keer per dag in een soort kijkdoos een kwartier lang naar een vast punt op een computerscherm te kijken. Op het scherm verschijnt steeds opnieuw een nieuwe, dynamische  'sterrenhemel'. Een deel van deze sterren begint te draaien. Ik geef aan of de draaiing met de klok mee of tegen de klok in gaat. Uiteraard (!) worden de draaiende sterrenwolken steeds in verschillende delen van mijn gezichtsvelduitval geprojecteerd. Als het goed is wordt geprobeerd daar zo stap voor stap mijn zicht weer wat te activeren. Hard werken, vermoeiend, maar goed te doen, vooral met mooie muziek op de achtergrond. Soms zie ik de draaiingen, vaak ook (nog) niet. De ene keer zie ik slechts een 'zwart gat', de andere een 'wit licht' zonder structuur. Of ik zie slechts een deel van de draaiende constellatie. In alle gevallen weet ik heel concreet wat ik heb gemist. Ik train er juist op, om toch weer zoveel mogelijk te kunnen zien wat ik nu mis.

Na weer zo'n oefensessie moest ik opeens denken aan een CEO met wie ik heb enige tijd gewerkt. Deze zorgde er, naar eigen zeggen, bewúst voor dat hij dingen miste. Niet weten was voor hem een effectieve soort beroepshouding:  Management by Not Doing. Als je ergens geen aandacht aan schonk, zou een vraagstuk of probleem (vooral die tussen mensen binnen zijn organisatie) vanzelf oplossen.

Interessante gedachte. Verschillende problemen lossen ook in de loop van de tijd op zonder dat je er aandacht aan hoeft te geven. Dat geldt zeker niet voor alle problemen. Er is een groot verschil tussen 'not dóing' en 'not séeing', sterker nog, tussen 'niet zien' en 'bewúst niet zien'.

Hoe vaak kijken we niet de andere kant op als we geen zin in problemen hebben, als we ons ergens ongemakkelijk bij voelen, of als we beducht zijn voor de consequenties van wat we zien? Stel dat je begint om, net als in mijn kijkdoos, naast de focus op de hoofdtaak de aandacht ook te richten op zaken in de periferie... wat mis dan niet meer? Dan heb je nog alle ruimte om te beslissen welke zaken je gerichte / bewuste aandacht behoeven. Soms laat je het dan ook weer gaan, omdat 'het' zichzelf wel redt. Soms kies je voor gerichte aandacht; omdat dat nodig is, omdat jij deskundig bent, omdat het gewoon goed is als jij betrokken bent. 

Ik kan mij tegenwoordig soms zo blij voelen als ik vanuit mijn ooghoeken (delen van) draaiende constellaties meen te zien. Dan zíe ik ze tenminste weer. 

Dat is ook wat ik als eerste met mijn inspanningen wil bereiken: een zo groot mogelijk herstel. Vervolgens wil ik deze ervaring van zien, van weinig zien en van anders zien gebruiken in mijn werk voor klanten, zoals genoemde CEO. Wellicht wordt het dan voor klanten zoals hij gemakkelijker om scherp gefocust te zijn op hun hoofdtaken met tegelijkertijd de juiste aandacht voor datgene wat er in de periferie gebeurt. Ik wens hen toe dat ze het verschil wéten tussen datgene wat ze best even kunnen missen omdat het vanzelf goed komt, en datgene waarop zij beter wèl hun centrale aandacht kunnen richten.

Groningen, 10 juli 2017

Marcel van der Pol

Deel 8 uit de columnserie "Observaties, Reflecties en Verhalen vanuit de Slowlane". U wordt van harte uitgenodigd deze columns op sociale media te delen. Voor info over presentaties, lezingen en workshops, neem gerust contact op, via https://www.keridwen.nl/?page_id=60)